Fluctuat nec mergitur.

Ils sont venus, ils sont tous là, même ceux du fond de l’Italie, même Gorio le fils maudit, dés qu’ils ont entendu ce cri: de partner van onze oude baas heeft een B&B geopend in Oostende.

En zoals le grand Charles het bezong zijn ze gekomen. Mijn beste vrienden. Veteranen van vele veldslagen voor en na mijn Berezina. Het spreekwoord zegt dat de overwinning vele vaders heeft en de nederlaag verweesd achterblijft. In heel grote mate een epische waarheid, maar dan toch niet helemaal.

Men zou zich, zo wil de volkswijsheid, een rijk mens  mogen noemen als men een, paar, niet veel, écht goede vrienden heeft. Wel, in dat opzicht ben ik dan voorwaar een welgeteld en gelukkig man.

Van de goede, échte goede vrienden die ik overhoud aan veertig jaar ambtenarij, zijn er drie bij ons komen overnachten; En het was gezellig, het was leuk. ‘s Avonds de stad aan zee ontdekken, lekker, zon- en wijnovergoten tafelen.

Verhalen vertellen waarbij, naarmate de tijd verstrijkt en de flessen klein worden, de indianen steeds groter, sterker en talrijker werden maar desalniettemin en uiteindelijk toch met heldenmoed duizendmaal de dood van waardige tegenstrevers stierven. Sun Zu achterna, maar dan de stripversie.

Veel hormonen en wegdeemsterende neuronen.

Sublimeren van de mooie herinneringen, collectief verdringen van de minder goede.

En dan ‘s anderendaags le petit déjeuner à la table des amis. We waanden ons in een boek van Pagnol. Zoet en zout, sloten koffie, licht bekaterd maar tevreden. Les copains d’abord. Ni Dieu, ni maître. Humor, karrenvrachten herinneringen. En vooral  de dankbaarheid mekaar te kennen als bindmiddel.

Voorwaar ik ben waarlijk een welgesteld man.

Het schip van onze vriendschap heeft vele stormen doorstaan,

heeft soms op hat kapseizen gestaan,

maar is nooit en zal nooit ten onder gaan.

En ik ben dankbaar dat ik hen heb mogen bedienen.

Oui, Georges, fluctuat nec mergitur.

Geef een reactie